browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Lukomir

Góry Dynarskie

My, jako drogę dojazdową do Lukomiru, wybraliśmy trasę prowadzącą z Sarajewa przez Bjelašnicę (Babin Do). Do Lukomiru można również dotrzeć od miasta Konjic. Doskonałą opcją dla osób lubiących piesze wędrówki jest spacer od strony Umoljani – wzdłuż kanionu Rakitnicy.

Droga od strony Bjelašnicy została zbudowana po II wojnie światowej. Po wojnie toczącej się na Bałkanach w latach 90. XX wieku odbudowano ją w 2004r. dzięki funduszom międzynarodowym.

20-kilometrowa droga jest szutrowo – kamienista, ale dość dobrze utrzymana. Samochody osobowe spokojnie sobie z tym terenem poradzą 🙂 Ale uwaga – droga przejezdna jest tylko w cieplejszych miesiącach. Od października do maja potrafi być przykryta dwumetrową warstwą śniegu.

Lukomir to wioska leżącą na wysokości 1495 m. n.p.m. Jest jedną z najwyżej położonych miejscowości w Bośni i Hercegowinie. Znajduje się na przysłowiowym krańcu świata 🙂 Dodatkowo jest pięknie położona w sercu gór, otoczona łańcuchami górskimi i nietkniętą przyrodą.

Najlepszy widok na wioskę rozpościera się z małego wzgórza znajdującego się nad wioską.

Lukomir to obecnie kilkadziesiąt kamiennych zabudowań: domów mieszkalnych i budynków gospodarczych, a także dawna szkoła i meczet. Ten ostatni został wybudowany w 1969r., zaś odnowiony całkiem niedawno- w 2014r. Na końcu wsi znajduje się również stary cmentarz z charakterystycznymi stećkami.

Punkt widokowy nad miejscowością zapewnia widok na pasmo górskie Visočica, które spada 800 metrów, aby spotkać się z Kanionem Rakitnicy – najgłębszym kanionem w Europie po Kanionie Rzeki Tara.

Charakterystyczny typ zabudowań, to odpowiedź na panujący tu nieprzyjazny i surowy górski klimat. Budynki były budowane, aby wytrzymać ciężkie śniegi. Wejścia do domów były niskie, okna małe, a dachy strome, by śnieg na nich nie zalegał. Kamienne domy pokryte były głównie drewnianym gontem. Obecnie wypiera je nowoczesna falista blacha. Elektryczność i wodę dociągnięto tu dopiero w 2002r.

Lukomir to żywe muzeum etnograficzne. Mieszkające tu kobiety nadal noszą tradycyjne, ręcznie robione stroje, które były używane od wieków. Stećki pochodzące z XIV i XV wieku wskazują, że teren ten był zamieszkiwany już od setek lat. Mężczyźni żyjący w wiosce utrzymują się ze sprzedaży wyrobów wełnianych z owiec. Kobiety natomiast ze sprzedaży mleka krowiego i ręcznie robionych rzeczy – głównie skarpetek, które są na tyle silne i wytrzymałe, że stosuje się je tu jako buty. Do tego dochodzi niewielki procent pieniędzy od turystów, przybywających do wioski w miesiącach letnich. Mieszkańcy Lukomiru to głównie starsi ludzie. Populacja wioski maleje z roku na rok – młodzi ludzie, aby szukać pracy i bardziej nowoczesnego stylu życia, wybierają miasto. Dodatkowo ludzie mieszkają tu tylko sezonowo – w zimie opuszczają Lukomir i zazwyczaj mieszkają u swoich rodzin w Sarajewie.

Mieszkańcy Lukomiru pochodzą z Hercegowiny. Plemiona pasterskie przemieszczały się tutaj w okresie letnim wraz ze swoimi dużymi stadami owiec w poszukiwaniu wody, którą można było spotkać na pastwiskach masywu Bjelašnicy. Większość z nich osiadła na stałe niżej. Osada sezonowa pomału przekształcała się w wioskę. Początkowo istniał tylko Donji (niższy) Lukomir, który był oddalony o około 3 km od obecnej wsi. Gornji (górny) Lukomir był tylko miejscem wypasu owiec. W 1950r. pasterze na stałe przenieśli się do górnej osady ze względu na lepszą dostępność do pozostałych wiosek.

Lukomir i pobliska osada Čuhovići były jedynymi wioskami leżącymi w masywie Bjelašnicy, których wojna bałkańska nie dotknęła. Kilkanaście pozostałych, leżących w okolicy, zostało całkowicie zniszczonych.

Wieś pojawia się w filmie „Killing Season” jako miejsce urodzenia głównego bohatera Emil Kovač (grany przez Johna Travolta).

W 2010r. wioska została bohaterem holenderskiego dokumentu „Winterslaap w Lukomir” w reżyserii Nielsa van Koevordena. Film został pokazany na holenderskim festiwalu filmowym.

Powoli dociera tu cywilizacja. W pierwszym domu po lewej stronie znajduje się mini bar Ljetnia Basta z lokalnym jedzeniem. Można tu również kupić coca-colę 😉 Cóż, turystyka przynosi nowe możliwości zarobienia pieniędzy 🙂

Tradycyjny posiłek – pita z serem.

Na końcu wsi znajduje się pensjonat Natura AS prowadzony przez Agencję Visit Konjic. Oferuje miejsca noclegowe w pokojach 4, 8 i 12 osobowych oraz wyżywienie. Ceny za pobyt ze śniadaniem zaczynają się już od 30 km (czyli 15 Euro). Można wykupić również miejsce noclegowe z dwoma lub trzema posiłkami oraz transfer z Sarajewa lub Konjic. W sprawie noclegu kontaktujcie się za pomocą e-maila: info@visitkonjic.com








Po drodze możemy spotkać stada owiec z pasterzami.

Jazda przez górzyste tereny Bjelašnicy była czystą przyjemnością. Otaczająca sceneria zachwycała.






Dodatkowo w Lukomirze Mateusz wykonywał ślubną sesję plenerową pary z Torunia. Ot, taki zbieg okoliczności 🙂 Zdjęcia możecie zobaczyć tu -> http://naszafotografia.pl/sesja-slubna-w-lukomirze-bosnia-i-hercegowina/